Bill Cunningham ช่างภาพแฟชั่นสตรีทผู้อุทิศตนเอง


เมื่อพูดถึง Street photography หรือช่างภาพสตรีทดังๆส่วนใหญ่มักจะถ่ายภาพ
ผู้คนที่โดดเด่น หรือใช้เทคนิคจัดงานภาพสวยๆที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างกันไป
ดั่งงานของ Vivian Maier, Joel Meyerowitz, Robert Frank, Elliott Erwitt
หรือ Helen Levitt เป็นต้น ที่มักมีเอกลักษณ์ผลงานเป็นของตัวเอง
และแต่ละคนก็อุทิศชีวิตของตนเองให้แก่งานทั้งนั้นโดยเฉพาะ Vivian Maier
ที่ตายห่าไปแล้วกว่าคนจะรู้จักรักใคร่ในผลงาน

สำหรับ Bill Cunningham (บิล คันนิงแฮม) ถือเป็นช่างภาพสตรีทที่อุทิศตนเอง
ให้แก่งานเช่นกัน จนเค้าได้ชื่อว่าเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในวงการแฟชั่นก็ว่าได้
เพราะชายคนนี้ใช้เวลากว่า 50 ปีถ่ายภาพแฟชั่นของผู้คนในนิวยอร์ก ซิตี้
เมืองที่โดดเด่น และก้าวหน้าที่สุดในด้านแฟชั่น และการแต่งกาย
แต่ถ้าจะให้ใครสักคนกำหนดทิศทาง หรือชี้ช่องทางให้ชาวโลกได้รับรู้
ต้องเป็น Bill Cunningham คนนี้เท่านั้น


ภาพที่ชาวนิวยอร์กจะเห็นประจำคือชายชราคนหนึ่งในชุดงานสีน้ำเงิน
ที่ปั่นจักรยานคู่ใจแล่นผ่านถนนหนทางในเกาะแมนฮัตตันอย่างไม่มีจุดหมาย
เว้นแต่จะมีใครสักคนทำให้แกต้องตาต้องใจ จนต้องหยิบกล้องขึ้นมาถ่าย
ซึ่งกว่าใครหลายๆคนที่ไม่รู้จักแก เกิดสงสัยว่าตาแก่นี่มันจะถ่ายรูปชั้นไปทำไม
รูปของคุณอาจจะไปโผล่บนคอลัมน์แฟชั่นของนิตยสาร The New York Times
เข้าให้แล้วก็เป็นได้!!
นั่นเพราะปู่บิลแกเป็นเจ้าของคอลัมน์ 'On The Street' ในหน้าแฟชั่น
ซึ่งปัจจุบันทำออกมาทั้งรูปแบบสิ่งพิมพ์, สื่อออนไลน์ และแชแนลรายการ
ที่ให้ปู่บิลได้พูดถึงสไตล์แฟชั่นต่างๆที่แกเลือกเข้ามาในแต่ละครั้ง




ที่น่าสนใจคือเรื่องส่วนตัวของแกที่ถูกเปิดเผยแบบ Exclusive
ในสารคดีของแกเองชื่อเรื่อง Bill Cunningham New York
ที่จะเปิดเผยทุกเรื่องของปู่บิลก่อนที่จะมาเป็นช่างภาพแบบทุกวันนี้

ปู่บิลนั้นเคยเป็นนักออกแบบโฆษณา และทำหมวกขาย ก่อนที่จะถูกเรียกตัว
ไปเป็นทหารเพื่อทำศึกสงครามโลกครั้งที่ 2 และปลดประจำการมา
ทำงานเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ และสุดท้ายปู่บิลมาค้นพบตัวเอง
กับการทำงานเป็นนักเขียนคอลัมน์ และถ่ายภาพให้นิตยสาร WWD
(Women's Wear Daily) ก่อนออกมาทำกับ The New York Times
เป็นเวลากว่า 50 ปีเข้าให้แล้ว


ปู่บิลมีคติประจำใจคือ 'เงินเป็นสิ่งสุดท้ายที่เค้านึกถึง ถ้าคุณไม่รับเงิน
ก็ไม่มีใครหน้าไหนมาบอกคุณได้ว่าต้องทำยังไง'
สำหรับชีวิตส่วนตัวปู่บิลอาศัยอยู่ในห้องพักเล็กๆใน Carnegie Hall
โรงละครชื่อดังใจกลางกรุงแมนฮัตตัน ที่เป็นทั้งสถานที่แสดงบัลเล่ต์,
ละครเวทีต่างๆ รวมถึงฝีกการแสดงแขนงต่างๆ มักเปิดสอนกันที่นี่
ก่อนที่เหล่าผู้อาศัยใน Carnegie Hall จะถูกขอให้ย้ายออก
และปู่บิลจึงต้องไปอยู่อพาตเมนต์ใหม่ที่กว้างกว่าเดิม 10 เท่าแทน
ซึ่งปู่บิลนั้นอาศัยห้องเล็กๆใน Carnegie Hall มากว่า 50 ปี



สำหรับชีวิตส่วนตัวนั้นปู่บิลแกมักจะไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ไม่เคยขาด
โดยแกไม่ได้บอกเหตผลว่าทำไม
ถ้าจะเจาะจงไปถึงความสัมพันธ์ ปู่บิลไม่ได้แต่งงาน ซึ่งแกบอกว่า
แกทำแต่งานไม่มีเวลาให้ความรัก และคำถามที่ว่าแกเป็นเกย์หรือไม่
ปู่บิลก็ตอบแบบคลุมเคลือ...

โดยท่านสามารถเจาะลึกชีวิตส่วนตัวของปู่บิลมากกว่านี้
ได้ในสารคดีเรื่อง Bill Cunningham New York (2011)
ซึ่งท่านจะได้ตามปู่บิลไปทำงานตามสถานที่ต่างๆ รวมถึงเรื่องส่วนตัว
และไลฟ์สไตล์ของแก ซึ่งเป็นที่น่าสนใจมากๆ เมื่อเราพูดถึงชายคนนึง
ที่ปั่นจักรยานไปทำงานตั้งแต่เช้า-ยันค่ำ หรือแม้แต่งานกาล่าดินเนอร์
และงานเดินแบบ ที่ปู่บิลสามารถเข้าไปเก็บภาพในตำแหน่งพิเศษที่สุด
ซึ่งมีช่างภาพน้อยคนที่จะมีสิทธพิเศษแบบนี้





ขอขอบคุณ : Bill Cunningham, Bill Cunningham New York (2011)
ขอขอบคุณภาพประกอบจาก : pagesix.comtheodysseyonline.com,
fashionstudiomagazine.comnews.artnet.com
เรียบเรียงโดย : aboutfriday.com

Powered by Blogger.